Maandag 01 Februari 2010 10:00
In Memoriam Leny van der Valk
Woensdag 27 januari 's morgens tijdens de koffiepauze bij de club was er het bericht dat Leny van der Valk, de dag ervoor 26 januari, op 59 jarige leeftijd was overleden.
Een schok ging er door de vrijwilligersgroep van Westlandia, iedereen kende Leny, zij was nog veel te jong om nu al ons voor altijd te verlaten.
Later kregen we ook via het bestuur deze onheilstijding, dat de vrouw van onze hoofdsponsor Hans van der Valk de ongelijke strijd met haar ziekte had verloren.
Machteloos hebben allen om haar heen, maar ook de mensen die wat verder van haar af stonden, steeds weer de berichten moeten aanhoren dat er geen verbetering was, steeds maar weer moeten horen dat Leny uiterst positief was, denkend dat zo 'n houding tot heling zou leiden, doch dat de behandeling door de specialisten niet of niet voldoende aansloeg.
Ook het feit dat de pijnbestrijding niet tot een gewenst resultaat kwam, verontrustte op den duur de hoop tot genezing.
Kort voor haar overlijden heeft zij nog haar verjaardag in de huiselijke kring met Hans, haar kinderen en kleinkinderen gevierd.
Nu moeten wij afscheid van haar nemen, op de rouwkaart stond een regel geschreven:
"Herinner mij in de stralende zon".
20 jaar lang heeft Leny samen met haar grote liefde Hans bij Westlanda het hoofdsponsorschap gestalte gegeven.
Het zijn tumultueuze jaren geweest, ik herinner mij de kampioenschappen van 1997, 1999 en de promotie in 2001, waar Hans zijn club in het zonnetje zette maar altijd Leny in zijn kielzog bij de Westlandia familie betrok en haar betitelde als zijn liefde "zijn cadeautje" groter dan wat er ook bij Westlandia geschiedde.
Ook de jaarlijkse bijeenkomsten van de A - selectie als er weer een prestatie was neergezet, maar ook als het niet liep. Dan openden Leny en Hans hun huis om iets te vieren, dan wel te helpen alle neuzen weer één kant uit te krijgen.
Op een zondagavond werden dan alle spelers, de dames, de begeleiding en het bestuur genodigd om bij Leny en Hans het blazoen op te poetsen. En beiden wisten ons dan danig in de watten te leggen, Leny was dan altijd als gastvrouw sereen aanwezig.
Tijdens de ziekte van Leny is door de hele Westlandia familie meegeleefd met haar.
Er werden kaarsjes gebrand en er werden kaarten gestuurd om Leny te bemoedigen om vol te houden.
Het heeft niet zo mogen zijn, Hans moet nu alleen door met zijn kinderen en kleinkinderen.
Van Westlandia's steun kan hij verzekerd zijn.
Zondagavond 31 januari heeft iedereen de hemel verzocht om voor Leny een mooi plaatsje in te ruimen, dat heeft zij wel verdiend.
Moge zij bij ons in herinnering blijven zoals wij haar kenden, "Toen zij alles nog kon".
Heel Westlandia wenst de familie de kracht toe om dit grote verlies te verwerken.
Moge Leny rusten in vrede.
Namens het bestuur,
Ton Ballering.
