Zondag 19 Februari 2012 13:19
Oude doos 248: Verdiende zege op Delft
Uit het Binnenhof van 25 februari 1962
POSITIE WESTLANDIA WEER VERSTEVIGD Verdiende zege op Delft Naaldwijk-
Twee doelpunten van Kees van Dam, één in de eerste en één in de tweede helft, hebben Westlandia een verdiende 2-0 zege op Delft bezorgd. Onder goede leiding hebben beide ploegen ervan gemaakt wat zij onder de gegeven omstandigheden – hard veld en harde wind – ervan konden maken: een matige wedstrijd , waarbij men het gure winterweer geen ogenblik heeft kunnen vegeten.
Delft, dat sterk verjongd binnen de lijnen verschen, startte met een licht veldoverwicht. Gesteund door de halfspelers van Lier en de Vreede werden aardige aanvallen opgezet, maar de Delftenaren in casu de spelers Colenberg, Dupon en Meijer wisten de kansen niet in treffers om te zetten. De Westlandia defensie – met stopper Grootscholten weer in blakende vorm – hield het hoofd koel, terwijl Harry Scholtes vanuit de middenlinie de Westlandia voorwaartsen aan het werk zette. In de tweeëntwintigste minuut werd Kees van Dam gelanceerd, die handig spil van Baarle omspeelde en doelman van der Laan met een goed gerichte schuiver het nakijken gaf (1-0). Dit was voor Westlandia het sein meer aandacht aan de aanval te schenken en een serie aanvallen zette ee Delftse veste onder druk. It offensief van Westlandia kwam echter niet verder dan een schot in het zijnet van Ballering, -die deze middag et v. d. Voort en v. d. Zalm- verbeneden zijn kunnen speelde.
Tweede helft
Nadat in de tweede helft een buitenspeldoelpunt van Wil Roos terecht was afgekeurd, verhoogden de Westlandianen de druk op de veste van Van der Laan. Ongelukkigerwijze speelde een Delftse axhterspeler de bal in het beruchte gebied met de hand, hetgeen Delft op een penalty kwam te staan. Op onhoudbare wijze voltrok Kees van Dam in de 25e minuut het vonnis. Westlandia kon toen ruimer ademhalen hetgee n in het spel duidelijk tot uitdrukking kwam. Delft werd volkomen uit positie gespeeld, waarbij het alleen bevreemding verwerkte dat er niet meer doelpunten vielen. Een kwartier voor het einde werkte Visser met een reglementaire sliding de bal over de zijlijn. De Delftse speler kon dit kennelijk niet verwerken en ging Visser te lijf, hetgeen de overigens goed leidende arbiter ontging. Het ontging de arbiter echter niet, dat Visser als verder afweermiddel de bokshouding aannam. Howel Visser geen enkele onrechtmatige daad – stomp, klap of trap – verrichtte, is het in dergelijke omstandigheden beter om weg te lopen dan voor eigen rechter te willen gaan spelen. Met tien spelers speelde Westlandia de wedstrijd uit. De grote onmacht van de Delftenaren werd vooral ook in dit laatste kwartier onderstreept. Het was namelijk niet Delft, maar Westlandia dat in de aanval bleef, zodat volkomen verdiend met 2-0 van Delft werd gewonnen. Westlandia behield de koppositie met 23 punten uit 15 wedstrijden!
In de volgende oude doos: Uit het gedenkboekje 10 jaar Westlandia 1922-1932.
Tonoude doos
