Home » De club » Ons kent Ons » Westlandiaan in de vorige eeuw, Piet Verbeek.

Westlandiaan in de vorige eeuw, Piet Verbeek.

📁 Ons kent Ons 📅 dinsdag 27 oktober 2015
Westlandiaan in de vorige eeuw, Piet Verbeek. Westlandiaan in de vorige eeuw, Piet Verbeek.

Vanwege het overlijden van dhr. Verbeek plaatsen wij nogmaals het interview met hem door Jan v.d. Meijs.

Dit interview is eerder geplaatst in de Westlandiaan van 17 oktober 2012  (nr. 11).

 

Westlandiaan in de vorige eeuw, Piet Verbeek. 

De derde Westlandiaan die we aan de tand voelden, woont in “Groenland” ,aan de Groeneweg. Hij komt nog heel vaak op Westlandia. En hij weet nog heel veel over vroeger. We waren bij Piet Verbeek. 

 

Mocht niet op de voetbal

Piet komt van het  Poeldijksepad (geografisch ongemakkelijk  gelegen, want het  was  gemeente Naaldwijk, post Honselersdijk, kerk Poeldijk en school Poeldijk). Hij moest van zijn ouders op de verkennerij, maar hij was ook altijd al aan het voetballen onder andere  op het zandbed van de Jan Barendselaan in aanleg. Daar bleek ook de aanleg van Piet Verbeek voor voetballen en ook al voor keepen. Piet wilde wel op voetbal, maar mocht dat niet, hij moest naar de verkenners op zaterdagmiddag. Toen hij dertien/veertien jaar oud was, ging hij niet meer, zonder het zijn ouders te vertellen. Toen zijn moeder erachter kwam, beloofde hij weer naar de verkenners te gaan, als hij op  voetbal mocht. Hij is er nog twee keer  geweest en daarna  nooit meer. 

 

Het Poeldijksepad elftal

Op 14-jarige leeftijd, op een mooie zomeravond  gaf Piet Verbeek zich op bij Dolf Hulspas van Westlandia. Die vereniging was de enige optie, want Verburch bestond nog niet en Velo was niet in beeld, ‘omdat je nooit  in Wateringen kwam’. Het is 1946, net na de oorlog. Het Poeldijksepad bleek een voetbalrijke bodem, want bij Westlandia  kwam hij met onder  andere  5 buurjongens in het’Poelekse’elftal .”Wij noemden het zelf het Poeldijksepad elftal”. Daarnaast was er het’ Nalekse’ elftal. ’Wij waren C2, B2 en A2.

Leider van dat elftal werd Koos van Zeijl (oudere broer van Aad van Zeijl uit een vorig interview).Hij bleef bij dat team tot de jongens naar de senioren gingen. Koos gaf ook twee keer in de week training aan het team. Hij herkende de keeperskwaliteiten van Piet en gaf hem speciale keeperstraining. Dat gebeurde een aantal malen  op zaterdagmiddag, nadat Koos  de ‘Westerbode’ had rondgebracht.  Daarmee was hij eigenlijk zijn tijd ver vooruit. Koos trainde alle facetten van het keepen, eigenlijk zoals het nu nog gebeurt. Piet heeft daar veel baat bij gehad.

Verre uitwedstrijd met de trein

In de jeugd gingen de jongens altijd met de fiets naar uitwedstrijden. Zo ook in de A-junioren. Er moest uit gespeeld worden bij Oliveo in Pijnacker. Dat was te ver om helemaal op de fiets te doen. De jongens fietsten naar  het Holland Spoor in Den Haag om daar op de trein naar Pijnacker te stappen. Ze moesten wachten op de trein. De jongens stonden op het ene  perron, leider Koos van Zeijl op het perron aan de andere kant van het spoor. ’Jongens  de trein komt aan deze kant ‘, zei Koos. ‘Nee, Koos’, zeiden wij.’ Koos hield voet bij stuk en wij stapten in. In de verkeerde trein dus. Dat kostte heel veel tijd. Koos belde naar Oliveo dat we  de trein gemist hadden en dat we  later zouden komen.’

‘Het eerste van Oliveo speelde om half 3 zijn thuiswedstrijd. Er werd bedacht dat wij onze wedstrijd in de rust en na afloop van de wedstrijd van het eerste zouden spelen. Onze eerste helft duurde maar 20 minuten, langer kon de rust van het eerste echt niet duren. Toen het eerste klaar was, speelden wij onze tweede helft. De uitslag weet ik niet meer.’

‘Terug met de goede trein naar Den Haag. Daar zijn we met zijn allen gaan stappen.’

In de senioren

Op 18 jarige leeftijd ging Piet naar de senioren. Hij begon in het derde elftal. In de laatste competitiewedstrijd  werd hij gevraagd voor het eerste. Dat was meteen de wedstrijd Naaldwijk – Westlandia op de Geestweg. De uitslag was 4 -3 en Westlandia moest toen degradatiewedstrijden spelen tegen Florissant uit Rotterdam en Quick Steps uit Den Haag. Westlandia en Quick Steps bleven in de vierde klasse. Piet had zich toen verzekerd van een  plek onder de lat bij de groen witten. 

De baas in het strafschopgebied

Piet zegt:  ’ik  was de baas in het strafschopgebied. Ik bestreek 10 meter.’ Hij is robuust van postuur en gooit zich overal voor en tussen . Hij was voor niets en niemand bang. Samen met  stopperspil Coen Bentvelzen vormde Piet Verbeek een hecht verdedigingsblok. ‘Als ik ja riep bij uitlopen, stond hij op de doellijn en kopte hij de ballen weg. We waren een twee-eenheid.’

Over Piets onverschrokken keepersstijl zegt zijn vrouw nog wel (vanuit een  ander gedeelte  van de kamer): ’We snapten soms niet, dat je je hoofd nog op je romp hebt.’

Piet Verbeek versus Piet Kraak

Piet speelde een aantal wedstrijden in het Westlands Elftal. Voor het eerst in 1952 op de Geestweg tegen HBS. In dat team  speelde international  Jampie Kuneman. De mooiste wedstrijd  speelde hij tegen Stormvogels uit Velzen. Deze wedstrijd werd gespeeld in Hoek van Holland op het veld in de Pannenbuurt.

Bij Stormvogels speelde de bekende keeper Piet Kraak en er speelden nog 2 internationals mee. Er stonden duizenden mensen langs de kant. Frans van de Bos maakte een prachtig doelpunt, waar de oudere mensen het nu nog over hebben. Stormvogels won. Zo eindigde Piet Verbeek versus Piet Kraak in 2 – 4. Maar voor Piet onvergetelijk.

De wondertent van Bram van Uffelen

Westlandia was verhuisd van de Middelbroekweg naar de Lange Broekweg. In de jaren 50 bestond het fenomeen gezellige en warme kantine nog niet. Na de training gingen de jongens met trainer Henk Peters naar de ‘wondertent van Bram van Uffelen’. In zijn schuur had Bram een afgeschotteverwarmde ruimte. Bram schonk koffie en dan vroegen we: ‘Heeft je vrouw nog van die grote lummels. Dan kregen we appels of eieren. We hadden veel lol en de sfeer in het elftal was prima.’

In het seizoen 1953-1954 werden we kampioen in de vierde klasse. De laatste wedstrijd was weer tegen Naaldwijk. ‘Wij wonnen met 2 – 1 en er stond 3-4000 man publiek langs het veld. Vanwege dat kampioenschap kregen de spelers van een van de vaste supporters,  Koos van der Hoeven allemaal een marsreep. Verder werd ons een diner aangeboden bij Droog boven. Daar vond voor de eerste keer een huldiging plaats op het balkon. En daarmee was een traditie geboren.

‘ Hierna speelden we een uit- en een thuiswedstrijd voor promotie tegen Lisse. Thuis wonnen we met 3 – 0 en uit wonnen we met 1 – 0 en we promoveerden naar de 3-de klasse.’

Vroeg gestopt

In 1959 is Piet gestopt vanwege de  werkzaamheden in zijn bedrijf. Hij vond het risico op blessures te groot. Hij kijkt echter met plezier terug op zijn sportieve carrière. En hij volgt het eerste van zijn Westlandia nog steeds. En nu met des te meer aandacht en trots, omdat zijn kleinzoon Dennis, de zoon van zoon Theo op dit moment deel uitmaakt van de eerste selectie van Westlandia  en enkele goede wedstrijden in het eerste heeft gespeeld. 

 

Toelichting foto 1

Keeper Piet Verbeek heeft de bal klemvast, liggend op de grond.

Uit de wedstrijd Westlandia – DHL, gespeeld op 17 november 1951. Op de achtergrond de warenhuizen van Groenewegen. Piet Verbeek  weet nog dat die speler hem al voorbij was. Hij duikt terug, de speler wil schieten. Hij  voelt nog het suizen van de lucht in zijn gezicht.

 

Toelichting foto 2

Het Poeldijkse pad elftal.

De elftalfoto is gemaakt ‘ter herinnering aan de trip met ons elftal naar R.K.W.I.K. te Vlaardingen’. Op 21-11-’48.Leider Koos van Zeijl heeft deze foto aan alle spelers gegeven. Zijn handtekening staat op de achterkant.

Staand vlnr: Koos van Zeijl(leider, trainer), Jan Scheffers, Theo Vollebregt, Ted van Luijk, Aad Vollebregt, Koos Borsje.

Hurkend vlnr: Henk van Paassen, Jan Zwinkels, Piet Verbeek, Nol Duijvesteijn, Siem Scheffers, Wim vd Voort.

 

Deel dit artikel met je vrienden