Home » De club » Ons kent Ons » Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt.

Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt.

📁 Ons kent Ons 📅 woensdag 30 maart 2016
Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt. Hup Kampioenen - Dubbelinterview met Charlie Vijverberg en Jeroen Spruijt.

We hebben afgesproken op de club na de training van Jeroen. Charlie is er al en samen kijken we naar de training van Westlandia zondag. Er wordt scherp getraind, drie tegen drie.

Het interview verloopt een half uur later heel los en ontspannen. Charlie, de man met heel veel ervaring heeft nog eens door zijn voetbalboeken gebladerd. Hij heeft vroeger alles opgeschreven: De wedstrijden die hij speelde en wie er scoorde. Zijn carrière beslaat 35 jaar (van 8 tot 44 jaar). Jeroen heeft het wat dat betreft gemakkelijker, want zijn voetballoopbaan is pas net begonnen. Bovendien laat hij het allemaal gewoon op zich afkomen.

  Charlie Vijverberg Jeroen Spruijt
Leeftijd 50 jaar geworden in februari 21 jaar, nog jong
Positie in het veld Begon als spits, eindigde als laatste man Vanaf links zwervende middenvelder
Beroep/Studie Als zzp-er werkzaam in de tuinbouw. In de potplanten. Heeft een tuindersbedrijf gehad van 1993 tot 2000. Heeft 3 jaar in Azië gewerkt helpen bij het opzetten van chrysantenteelt. Studeert aan de HALO, tweede jaar, hij doet de verkorte leerroute en is bezig om gymleraar te worden. Nog één jaar.
Vrije tijd

Is leider van E8 en geeft dit team ook training.

De vrije tijd is ook een beetje voor de kinderen.

Hij houdt van fitness en tuinieren

Groot fan van Marco Borsato, bezoekt vaak zijn concerten en kent bijna elk nummer. Meezingen?

(Hij kan alles meezingen)

Komen jullie uit een voetbalgezin?

Charlie: ‘Nee, want mijn vader mocht niet voetballen. Hij moest in de tuin werken. Zijn vader was veel te bang, dat hij een been brak en dan niet kon werken in de tuin. Hij ging pas op 37-jarige leeftijd sporten, fietsen. En mijn moeder ging ook pas later iets aan sport doen. Ikzelf mocht wel op voetbal, met vriendjes mee toen ik 8 jaar oud was.’

Jeroen: ‘Dat mag je wel zeggen, ja. Mijn vader en mijn opa waren lid van Die Haghe. Mijn opa was er voorzitter en mijn vader speelde in het eerste en was aanvoerder. Voetbal is er bij mij met de paplepel ingegoten. Bij Die Haghe ben ik in de mini’s begonnen. Ik weet niet of ik het voetbaltalent van mijn vader heb, maar een beetje van zijn talent heb ik wel in me. Hij was echter een verdediger en ik ben meer een aanvaller.’

 

Waar en wanneer zijn jullie gaan voetballen?

Jeroen: ‘Ik ben dus begonnen bij Die Haghe in de mini’s en in daarna speelde ik in de eerstejaars D. Ik werd uitgenodigd om in een KNVB elftal te spelen. Daar gaven ze mij het advies, dat het voor mij handiger was om een club hogerop te gaan zoeken. Ik ben gaan rondkijken en deed proeftrainingen bij Quick en HBS en ook hier bij Westlandia. Hier werd ik zo goed ontvangen en ik had het erg naar mijn zin. Er was hier een andere sfeer. Ik was toen 11 of 12 jaar, en woonde in Monster. Toen ben ik hiernaartoe gekomen en ik ben er nog steeds. Ik voel me echt een Westlandiaan, er is hier een prettige sfeer en de prestaties beginnen ook te komen.’

Charlie: ‘Op mijn 8-ste ben ik begonnen bij Westlandia. De keuze voor deze club was bijna vanzelfsprekend. Je ging met je vriendjes mee naar Westlandia. Ik ben begonnen op de Geestweg, ik heb ook nog een paar toernooien op de Lange Broekweg gespeeld. Het begon in de E5, vervolgens E1,D1, C1, B1, A1 met zo’n beetje dezelfde jongens. Ik kwam ook meteen in het eerste. Daarin speelde ik tot mijn 25-ste. Toen ben ik overgestapt naar de ’s Gravenzandse SV een beetje uit onvrede met de matige prestaties van Westlandia en ik kon niet brengen, wat de mensen van mij verwachtten. Dat was geen goede stap. Vervolgens voetbalde hij een jaar niet en daarna kwam hij bij Excelsior Maassluis onder Eric Gudde. Ik speelde er 3 jaar, dat waren mijn meest intense jaren. In het eerste jaar speelde ik in de Eerste klasse, toen het hoogste amateurniveau. Na 3 jaar ben ik teruggegaan naar Westlandia, op verzoek van Richard Grootscholten. Toen heb ik hier nog een aantal heel leuke jaren gehad. Achteraf denk ik weleens, dat je in de jeugd te weinig tegenstand heb gehad om later meer uit je voetbaltalent te halen.’

 

Wat is voor jullie het mooiste aan voetballen?

Charlie: ‘Het team. Voetballen is een teamsport. Gewoon samen. Met de ouders en de spelers was je een vaste groep. De ouders gingen altijd mee uit en thuis. Als je dan in een selectie zit, trek je elkaar mee om het hoogste te halen. In een teamsport zijn er spelers die iets extra’s kunnen brengen en die individueel kunnen excelleren. In mijn tijd, was ik degene die iets extra’s moest brengen. Nu ben jij dat Jeroen.’

Jeroen: ‘Het mooiste aan voetballen is, dat je na 90 minuten wint, en dat je met een lekker gevoel het veld afloopt. Mooi is ook, dat je aan het begin van het seizoen samen iets uitspreekt. Om samen iets te gaan behalen. Dat je er met zijn allen in een seizoen naar toe werkt en dat het er naar uit ziet, dat het gaat lukken. We zijn op dit moment met een heel mooi seizoen bezig, maar we zijn er nog niet. Het zou gek zijn, als we het weggeven. Je kan het wel uitspreken (we worden kampioen), maar je moet het ook wel waarmaken, er zijn nog een aantal wedstrijden te gaan.’

Wanneer kwam je in het eerste en hoe verliep het eerste jaar?

Jeroen: ‘Ik speelde voor het tweede jaar in de A, toen ik al betrokken werd bij het eerste. In de nacompetitie speelde ik al enkele wedstrijden mee.

In mijn eerste jaar in de senioren kreeg ik de opdracht om onbevangen te spelen en te doen waar ik goed in was. Ik kreeg echter al snel 8 wedstrijden schorsing na 2 keer rood. De eerste rode kaart was na 3 wedstrijden. Dat betekende een schorsing van 4 wedstrijden. Toen ik er na de schorsing weer bij was kreeg ik weer rood en weer een schorsing van 4 wedstrijden.

Die eerste overtreding was een smerige tackle, niet heel handig van mij. Dat was terecht rood. De tweede rode kaart was een ander verhaal. Er komt een hoge bal, ik wil hem wegschieten, komt er iemand precies achter mij. Hij tikt de bal weg. Ik schop vol tegen zijn voet. Ik heb die jongen nooit gezien. Ik had nul intentie om hem te raken. Rood. En weer 4 wedstrijden schorsing.’

Charlie: (Over zijn kaarten.)’ Ik kreeg mijn eerste rode kaart pas op mijn 38-ste.

Ik speelde in zondag 2 de beslissingswedstrijd om het algeheel kampioenschap van Nederland. Ik haalde in een reflex met de hand een ingeschoten bal van de doellijn. Rood.

Uiteindelijk verloren we die wedstrijd in de verlenging. Wel een beetje zuur. Voordat ik naar Excelsior Maassluis ging, heb ik bijna geen gele kaarten gehad.’

Wat waren/zijn jullie sterke punten?

Charlie: ’Ik was een aanspeelpunt in de spits en heel beweeglijk. Ik was absoluut geen fysiek sterke of kopsterke spits. Ik heb er nog geen 5 gemaakt met mijn hoofd. Ik was linksbenig, maar door de jaren heen was rechts ook acceptabel. Ik had ook een talent voor het uitlokken van vrije trappen en strafschoppen.’

Jeroen: ’Mijn loopvermogen is een sterk punt. Ik ren tijdens een wedstrijd best heel wat meters af. Verder heb ik gevoel voor de ruimte, in de diepte ben ik het meest gevaarlijk. Ik ben sterk aan de bal. Zonder bal moet ik nog wel leren hoe ik me moet opstellen, hoe ik moet verdedigen. Ik kan gewoon 90 minuten blijven gaan.’

(Charlie: ‘Jeroen is wel een beetje bescheiden. De kracht en de snelheid van Jeroen op zijn leeftijd vind ik heel knap.’)

‘Binnen de selectie zeggen ze wel dat ik Koning Kluts ben, ik krijg de bal ook vaak ‘via via’. Dat heeft misschien ook wel met die kracht te maken. Maar vooral ook doorzettingsvermogen. Dat je soms in ballen gelooft, dat je denkt, daar gelooft niemand meer in. Dat je er toch volle bak voor gaat, omdat die verdediger misschien toch nog in de fout gaat.

Het maken van doelpunten gaat me dit seizoen beter af. Vorig jaar 6 Ik sta nu op 13. Maar ook wel een stuk of 10 assists. Soms zie ik iemand er beter voor staan, dan ga ik ook niet voor eigen succes. Dan denk ik, als jij hem erin schiet, dan vind ik dat ook best.’

 

Zijn er verbeterpunten?

Jeroen:’Een verbeterpunt is het (mee)verdedigen. Ik word best nog vaak uitgespeeld. Ik ben niet iemand die heel gemakkelijk een bal kan afpakken.’ (Charlie: ‘Dat komt nog wel. Dat komt met de jaren.’) ‘Als er een aanval op me afkomt, dan stap ik 9 van de 10 verkeerd in.’

Waarin heb jij je verbeterd gedurende je lange voetbalcarrière?

Charlie: ‘Toen ik bij Excelsior Maassluis ging spelen, ben ik mentaal sterker geworden. Ik leerde om van me af te bijten in duels. In de jeugd bij Westlandia werden we weleens te veel beschermd. Tegen Haagse ploegen legden we het dan vaak af.’

Komen/Kwamen jullie ouders kijken?

Charlie: ‘Ja. Alles. Vanaf de jeugd gingen ze mee naar de voetbal. Dat gebeurde ook toen ik in de senioren speelde. Toen ik bij Excelsior Maassluis ging spelen, vond mijn vader dat niet helemaal ideaal natuurlijk, maar bij thuiswedstrijden kwamen mijn ouders altijd wel. Later hoor je dan wel over mijn vader, dat hij wel werk had, maar dan ging hij even naar de voetbal kijken en daarna weer verder met zijn werk.’

Jeroen: ‘Mijn vader is er altijd. Hij maakt foto’s. Maar ook mijn moeder, mijn oma, mijn zus en mijn vriendin (als ze kan, soms moet ze zelf ook voetballen) komen altijd kijken.

Op zondagavond of op maandagochtend bellen mijn vader en ik altijd even. Dan vraag ik gewoon: Wat vond jij ervan? En dan luister ik daar naar. Het is leuk om het met mijn vader hierover te hebben. Hij heeft mij ook de beginselen van het voetbal bijgebracht bij Die Haghe.’

 

Wat waren onvergetelijke wedstrijden?

Jeroen: ‘Even graven.’

Charlie: ’Zal ik dan beginnen. De allereerste wedstrijd dat ik gescoord heb, was in de E5 thuis op de Geestweg tegen de ’s Gravenzandse SV. Het werd 3 – 1 en ik scoorde 2 keer. Dat waren de allereerste doelpunten die ik voor Westlandia maakte.

Dan de wedstrijd hier thuis tegen Ajax. We verloren wel met 7 – 1. Ik maakte toen wel het doelpunt, een strafschop. Ik werd door Ronald Spelbos aangetikt. Menzo de verkeerde hoek ingestuurd. Daar zijn veel foto’s van gemaakt: Menzo in de verkeerde hoek.

Twee wedstrijden bij Excelsior Maassluis. Thuis tegen Quick Boys. Dat eindigde in 1 – 1 met een doelpunt van mij. En de wedstrijd uit tegen Katwijk. Ik scoorde uit een vrije trap, die heel aardig in de kruising ging. We verloren wel met 2 – 1. We kregen nog een paar vrije trappen en dan werd het wel stil op de tribune en dan hoorde je ineens met zijn volle volume Geert van Holsteijn, die was meegekomen was naar Katwijk. Dat zijn mooie herinneringen.’

Jeroen:’ Ik speelde in de E2 bij Die Haghe. We konden kampioen worden in de wedstrijd tegen Duindorp E1. Er waren allerlei festiviteiten omheen georganiseerd. We kregen een kampioensshirt. Dat vergeet je niet.

Mijn debuut in het eerste van Westlandia zal ik ook niet vergeten. Ik speelde in de A-junioren en had 3 gele kaarten gepakt en ik stond op scherp. Ik zat op de bank bij het eerste en in de 60-ste minuut kom ik er in. In de 65-ste minuut kreeg ik geel. Daardoor was ik geschorst voor de volgende wedstrijd in de A1, Dat was precies een wedstrijd om een periodetitel. We speelden 1 – 1 en haalden precies de periodetitel niet.

In dit seizoen zijn er 2 wedstrijden die eruit springen. Uit bij ADO’20, toen we met 1 – 3 wonnen. Toen zat ik echt onwijs lekker in de wedstrijd. En EDO thuis. In het eerste half uur, toen ging het echt goed.’

Charlie:’Ik weet nog mijn eerste doelpunt in senioren 1. Als invaller scoorde ik. Tegen RVC in de eerste klas. Ik was nog een A-junior van 17 jaar.’

 

Met welke spelers heb/had je een klik?

Jeroen:’ Met spelers van mijn vriendengroep. Die zitten ook in de selectie, maar spelen in het tweede. Zoals Vince Olsthoorn, Timothy le Duc, Timo Ploemen en Ricardo van der Zalm. Sommige van hen gaan trouwens naar de zaterdag. In de vriendengroep zitten ook Yordi van Beek en Ruben Hartman(zaterdag 1) en Jordy de Wit( sinds nog niet zo lang) en Dean van Ooijen(Excelsior Maassluis).

Maar op een gegeven moment heb je met het hele team een goede klik.’

 

Charlie: ‘Met Richard van Schie en Leo Schelvis en met Richard Grootscholten en jongens als Jos van der Meijs en Theo Verbeek met wie ik al vanaf de jeugd speelde. Dan ken je elkaar door en door.’

 

Wie zijn de beste Nederlandse aanvallers ooit?

Jeroen en Charlie: ‘Cruijff, Van Basten, Kluivert, Bergkamp (de sierlijkste) en Arjan Robben ( het lukt hem telkens weer, steeds hetzelfde kunstje, met de bal aan de voet naar binnen dribbelen, niet te stoppen en dan scoren).’

Hoe beleef jij het huidige seizoen van zondag 1? Jij kan wel iets vertellen over kampioen worden.

Charlie: ‘Het is heel leuk om naar te kijken. De zondag speelt fris en aanvallend met de intentie om te winnen. Er is een drive naar voren, en achterin oogt het degelijk en betrouwbaar. Bovendien scoort Westlandia gemakkelijk.

Als je in een ‘flow’ zit, moet je wel met beide benen op de grond blijven. Er is een goed mix met oud en jong en de trainer moet alles scherp houden. En dat doet de huidige trainer ook.’

Jeroen: ‘De eerste 15 of 16 wedstrijden gingen echt in een ‘flow’. Tot de wedstrijd thuis tegen DHC (toen werd ik echt uit de wedstrijd gespeeld door Serhat Koksal, niets lukte.) Dan weet je, dat je de winterstop scherp moet ingaan en dat je er op het trainingskamp met z’n allen volle bak voor moet gaan. We winnen dan weer een paar wedstrijden. Dan komt de dip van de 1 – 1 thuis tegen Nieuwerkerk. Vervolgens winnen we 2 lastige uitwedstrijden. Dan geef je wel een signaal naar de concurrentie. Dit gaat Westlandia niet zo snel meer weggeven. Ik heb er wel alle vertrouwen in, maar je moet wel scherp blijven. Dan ben je zelf jong en dan ga je er soms stiekem wel aan denken. Maar dan hoor je wel weer van Knaap bijvoorbeeld dat we scherp moeten blijven. Tijdens de training is het nog steeds volle bak gaan.’

 

 Voel je spanning vanwege een mogelijk kampioenschap?

Jeroen: ’Ik word niet zo gauw zenuwachtig. Ik ga de wedstrijd in met het gevoel “nieuwe ronde, nieuwe kansen” en gewoon weer de 3 punten pakken. We hebben het er wel eens over, dat je kampioen wordt. Je kunt het uitrekenen, als alles meezit.

Als die wedstrijd er is dan gaan er misschien wel gezonde zenuwen door je lichaam.’

JvdM

Deel dit artikel met je vrienden