Home » De club » Ons kent Ons » Dansen aan het einde van de regenboog

Dansen aan het einde van de regenboog

📁 Ons kent Ons 📅 maandag 25 april 2016

Na een voetbalmiddag die alle kanten opging, vonden honderden Westlandianen zich tussen half acht en half tien terug op Het Wilhelminaplein.

Daar arriveerde de ‘platte kar’ met alle selectiespelers na een rondrit door het dorp. Op die kar stak overal bovenuit met een Westlandia sjaaltje als haarband en met de schaal in de hand Marcel de Bruijn, ‘die Indiaan’. Die kostbare schaal gooide hij ook een paar keer nonchalant in de lucht.

“Daar doe je het voor”, had hij eerder vandaag gezegd. Hij genoot met volle teugen, net als de rest van de selectie.

Na aankomst ging de selectie een hapje eten, terwijl de mensen op het plein konden genieten, dansen, springen en meezingen met de muziek en Marcel de Bruijn. Hij haalde de jeugd op het podium en ging voor in de feestvreugde.

Het publiek op het Wilhelminaplein werd ook getrakteerd op regen en hagel en een prachtige regenboog boven de kerk. Van dat alles moest je wel warm van worden.

Alle spelers werden één voor één op het podium gevraagd en voorgesteld. Voor iedereen was er applaus. Als een van de laatste kwam trainer Edwin Grünholz op het podium. Hij kwam nog even terug op de wedstrijd: ”Sorry in de eerste helft hebben we slecht gespeeld, in de tweede helft speelden we goed.” Ook hij genoot zichtbaar van het Westlandse feestje

Toen kwam het moment van Burgemeester Sjaak van der Tak, geassisteerd door wethouder Mohamed el Mokaddem: het uitreiken van de schaal.

Marko van der Knaap mocht als aanvoerder deze schaal (weer) in ontvangst nemen. Hij ging meteen op de schouders en had ook al snel de schaal in zijn handen. Dat ging wat te voortvarend. De burgemeester kreeg de schaal, sprak enkele heel lovende woorden en gaf toen officieel de schaal aan Marko van der Knaap. Daarvoor waren we gekomen.

Als ik naar huis ga, kom ik Jan de Bruijn tegen, eerder op de avond in de kantine stond hij te dansen op een tafel. Nu stond hij van een afstandje alles op het gemak te bekijken. ”Je hoeft je geen zorgen meer te maken over het kampioenschap. Nee, zei hij met een glimlach, …… maar morgenochtend is er een schoolvoetbaltoernooi en de kantine moet nog opgeruimd worden.”

JvdM

Deel dit artikel met je vrienden