Zondag 29 November 2009 12:28
Verslagen van 29 november 2009
B1 pakt verdienstelijk een punt (4-4) bij DHC maar krijgt te weinig
Westlandia A1 - Feyenoord A1 (Av) 28 nov. 2009
Omdat er veel ploegen dicht bij elkaar staan op de ranglijst , kan het zomaar gebeuren dat als je 3x op rij wint , je 6 plaatsen stijgt op de lijst. Vandaag was het dus weer zo’n wedstrijd . De tegenstander van vandaag was Feyenoord, en zij stonden 2 punten boven ons. Bij winst konden we boven hen komen , dus daar moesten we maar op aan sturen. In de aanloop naar Sinterklaas zou een overwinning als een geschenk ontvangen worden. Ondanks de langdurige regenval ging de wedstrijd gewoon door , dankzij het kunstgras. De arbiter was dhr. Kok , die ook onze wedstrijd tegen Leonidas had gefloten en toen een prima indruk achterliet. Dat was dus een prettige bijkomstigheid , na de mindere fluitisten van de afgelopen weken.
De wedstrijd begon,zoals meestal, met de aftastende fase. Na ongeveer 10 minuten was er het eerste doelgevaar, van de kant van Feyenoord. Na een diepe bal moest Bassie in actie komen om het gevaar in de kiem te smoren. Dit was voor Westlandia het sein om wat terug te doen.
Na een diepe bal van Rob , kwam Martijn in bal bezit en ondanks dat hij zwaar op de huid gezeten werd door de Feyenoord verdedigers , bleef hij al struikelend in balbezit. En passant passeerde hij de doelman en kon nog net de bal binnentikken : 1-0. Westlandia werd sterker na deze treffer, of misschien moeten we zeggen dat Feyenoord aangeslagen was . Feit was dat er meer kansen kwamen voor de groenhemden. Na een diepe bal van Martijn kwam Youri D. vrij voor de keeper , maar helaas kon hij deze kans niet verzilveren. Echter de volgende kans was voor Martijn, die na een steekbal van Rob, met een geplaatst schot de bal buiten het bereik van de keeper in de uiterste hoek schiet : 2-0. In de 44ste lijkt dan ook nog de derde goal voor Westlandia te gaan vallen, als Tekin een kans krijgt na mistasten van de keeper. De bal gaat echter naast. In de laatste minuut voor de rust zet Feyenoord een aanval op , en een misverstand in de Westlandia verdediging zorgt ervoor dat Feyenoord de aansluitingstreffer kan scoren : 2-1. Ondanks het betere spel van Westlandia kunnen we er nog niet gerust op zijn.
Na de rust gaan de Rotterdammers fel uit de startblokken en dringen flink aan. De verdediging geeft echter geen enkele kans weg en na een minuut of 10 valt Feyenoord weer terug , omdat zij het hoge tempo niet kunnen volhouden. Langzaam komt Westlandia weer in de wedstrijd en neemt het initiatief over. In de 60ste min. is er een goede kans voor Dave T. , na een vrije trap van Rob. Helaas verdwijnt de bal naast het doel en blijft de spanning in de wedstrijd. Eindelijk in de 88ste min. vuurt de prima ingevallen Olivier een snoeihard schot af op het doel van Feyenoord. De keeper verwerkt de bal maar half en via de lat komt de bal voor de voeten van de aanstormende Martijn die zijn derde van de middag laat aantekenen:
3-1. Even later fluit de onopvallende , dus goed leidende,scheids af. Een verdiende overwinning , en door deze 3 punten klimmen we naar de vierde plek op de lijst.
Jongens , we hebben vandaag goede zaken gedaan en volgende week staat UVS op het program met 1 punt en 2 wedstrijden minder dan ons. Dan gaat het dus weer een spannende pot worden. Tot slot wil ik nog even melden dat Jeroen Vogels is geopereerd aan zijn kruisbanden. De operatie ,waarbij de benodigde kruisbanden uit zijn hamstring gehaald zijn , is succesvol verlopen. Nu maar hopen dat hij in de toekomst geen last krijgt van hamstring blessures. Jeroen , namens het voltallige team incl. begeleiding , wensen we jou een spoedig herstel toe , en hopen dat je aan het eind van het seizoen nog wat wedstrijdminuten kan maken. Ondanks je verloren seizoen ben je toch altijd aanwezig en is je betrokkenheidbij het team van ongekende klasse . Ik hoop dat je in de toekomst zonder blessureleed , nog lang van je hobby kan genieten. Groeten Hans.
Afgelopen zaterdag stond de beladen uitwedstrijd tegen DHC, de nummer 2 op de ranglijst, op het programma.
Na onnodig en soms ook ongelukkig puntverlies in de laatste competitiewedstrijden werd het tijd om weer eens punten te scoren. Een zeer slechte oefenwedstrijd vorige week zaterdag (0-3 verlies tegen Oliveo) was voor de technische staf de reden om eens flink aan de boom te schudden en de jongens duidelijk te maken dat het zo niet hoort. In een extra oefenwedstrijd afgelopen dinsdag tegen Soccer Boys was het aan hen om aan te tonen dat het voetballend nog wel goed zat. Er zou inzet getoond moeten worden,want het werd allemaal wel slapjes. Uitgeweken naar de grassprieten van veld 4, werd er in een winderige en donkere entourage aangetoond dat de strijdlust er nog was. Een beter spelend Westlandia speelde, na een snelle 0-2 achterstand, toch nog verdienstelijk 3-3. Dat beloofde in ieder geval scherpte voor de uitwedstrijd van zaterdag.
De wedstrijd was vooraf om meerdere redenen beladen. Afgelopen seizoen speelde DHC ook bij ons in de poule en dit waren leuke derby’s. Tot in de laatste wedstrijd lag het lot van onze B in hun handen, bij verlies van DHC in de laatste wedstrijd zouden wij kunnen degraderen. DHC verloor, maar wij ontsnapten miraculeus aan de degradatie. Ook voor Dirk-Jan was het een beladen duel: hij kent veel DHC’ers en afgelopen twee seizoenen heeft hij enkele oefenwedstrijden voor DHC gespeeld, maar uiteindelijk voor Westlandia gekozen. En als je dan in Delft op school zit en je maat wel heeft gekozen voor DHC (de nummer 10, toeval of niet?), ja dan wil je maar een ding: winnen bij die gasten!
En zo verscheen een tot in de tenen toe gemotiveerd Westlandia op het prachtige kunstgras van DHC. Bob, die de laatste tijd wat minder gelukkig speelde begon op de bank. Er was veel publiek meegekomen vanuit het Westland, het weer was goed, dus dat beloofde veel.
Dat DHC tweede staat is niet voor niets, die jongens kunnen echt wel voetballen. Na een goede start, waarin Takeo al snel een kans op de 0-1 kreeg, zakten we wat terug en lieten ons een beetje imponeren. In plaats van een voorsprong scoorde de nummer 10 van DHC, na een onoplettendheid in de verdediging de 1-0 uit een onterecht gegeven corner. Snel hierna werd het al 2-0 voor DHC en werden langs de lijn eerste signalen opgevangen van “dat wordt hem vandaag niet meer”. Gelukkig dat niet iedere ouder daar zo over dacht () en de jongens op het veld zeker niet. Nadat Mike geblesseerd uitviel en Bob hem kwam vervangen, kantelde de wedstrijd. Er werd een schepje bovenop gegooid en Bob bleek zijn beste wedstrijd sinds maanden te gaan spelen. De druk op de verdediging (hun zwakke punt) van DHC werd opgevoerd, en dat leidde tot een vrije trap op de helft van DHC. Rick nam de bal en na een scrimmage voor het doel was het Vince die in een leeg doel raak kon koppen: 2-1. Vince speelde samen met Jeroen een nuttige wedstrijd en legde heel wat meters af. Het geloof was weer terug, nu houden zo tot de rust. Maar dat ging niet op. In de laatste aanval voor de thee wist Bob, die lange tijd moeizaam tot scoren kwam, na een fout in de verdediging het net te vinden 2-2! De supporters gingen tevreden richting de koffie, dat beloofde wat voor de tweede helft.
Gedreven kwam Westlandia uit de kleedkamer het veld op, en zoals Dirk-Jan mij al aangaf: Sloos (trainer) zal wel heel kwaad zijn geweest in de rust, dus vlak na rust moeten we profiteren van de verwarring bij DHC. En dat gebeurde ook. Het droomscenario van zijn vader leek uit te komen (uit winnen bij DHC en DJ scoort de winnende). Na een goede aanval over links kwam de bal voor de voeten van Dirk-Jan en die maakte hiermee zijn eerste competitiedoelpunt voor Westlandia en dat juist tegen DHC. Beter kon niet, alleen de wedstrijd duurde nog zeker 35 minuten. Dat de aanval vaak de beste verdediging bleek wel doordat we goed druk naar voren bleven zetten en bleven voetballen.
Na een uitval werd er druk op de keeper gezet. Hij schoot tegen DJ aan en via een carambole kwam de bal voor de voeten van Bob. En zo’n kans moet je hem niet geven: Bob’s tweede en 2-4 op het scorebord! Hierna golfde het spel op en neer, en kregen we de kansen op de 2-5, maar helaas viel die niet. Met nog 5 minuten voor de boeg wist DHC, na een aarzeling achterin, de aansluitingstreffer te scoren. Het zouden nog spannende minuten worden en DHC deed er een schepje bovenop. Duke, die goed speelde, kreeg nog een keer geel, maar de buit leek binnen. Vlak voor tijd spatte de droom uiteen. Een bal op de linksbuiten gespeeld, waaraan overigens een zeer sterke buitenspelgeur kleefde, en uit zijn voorzet wist DHC 1 minuut voor tijd de 4-4 te maken. In de allerlaatste aanval van ons kopte Bob de bal goed door op DJ, maar zijn schot ging helaas rakelings over …………………, het was te mooi om waar te zijn, bijna was mijn droomscenario dus toch uitgekomen (en daarin zat hij trouwens wel).
Net als tegen UVS verspeelden we in de laatste minuten erg kostbare punten. Verheugend was dat er strijd werd geleverd en dat er bij vlagen goed werd gevoetbald. Positief is ook dat de laatste 2 wedstrijden het net maar liefst 7x gescoord werd gevonden. Schreef ik eerder dat de punten vanzelf zouden komen, daar geloof ik nog steeds heilig in. We hebben goede wedstrijden gespeeld, maar het was vaak nét niet. Als de mazzel zich een beetje keert en het gaat lopen, dan komen de punten echt wel. Jongens en technische staf, namens de ouders langs de lijn bedankt voor de enerverende wedstrijd en op naar de de drie punten in Oss.
Westlandia E2 - Maasdijk E1
Vandaag de laatste wedstrijd voor de allesbeslissende topper tegen 's-Gravenzande. De mannen waren er klaar voor, scherp aan de koffie compleet met E3 boterletter, popelend van ongeduld. Eenmaal aangekomen in de kleedkamer, snel omgekleed, warm ingepakt, in verband met de weersomstandigheden zo laat mogelijk naar t veld. Kai, verving de ziek in bed achtergebleven Revy en verder moesten de punten gewoon gehouden worden. Ook voor de mannen bleek alles duidelijk, even wakker worden en daar was de eerste aanval, direct 1 - 0 door Lex. Spelend tegen de elementen en de gure wind werkten iedereen er hard voor, af en toe iets omzichtig maar ja, uiteindelijk kon het massaal opgekomen publiek genieten van een aanval over 3 schijven teveel, maar via Furkan, Kai, Furkan, Kai, Furkan, Lex werd het dan toch 2 - 0. Iets later , in een melee van spelers, ondanks 2 reddingen van Mike, toch 2 - 1 door een Henrietje van de Maasdijk. Niet veel later zorgde een supersave van Mike na een foutje van Furkan dat de stand 2 - 1 bleef tot de rust. Direct na de rust klommen de mannen weer vol in de stijgbeugels, Scott, Lars en Luc dulden geen enkele Maasdijker meer op onze helft en alleen de keeper van Maasdijk en de paal zorgde ervoor dat het overwicht nog niet op het scorebord kwam. Maar aan alles kwam een eind toen na een voorzet van Rico en een foutje van de keeper, een koelbloedige Lex de 3 - 1 aantekende. Steeds sterker werden de mannen en uiteindelijk was t vor Maasdijk niet meer te houden. Kort samengevat volgde na een onderschepping van Scott, een strakke bal naar Rico, 4 - 1. Even later, hechte dekking acherin en een knap tikje van Rico 5 – 1. Toen een memorabel, ietwat meer aandacht vragend doelpunt. "Out of the blue" totaal uit t niks, kwam hij daar. Zoals Arie Haan in vroeger tijden, zoals de Nees de pingels nam, zoals sneeuwvlokje uit kon halen, zo was daar ineens Luc, uit t niks, knal . . . . . Een lange stilte, ontroering, emoties, wat een knal, wat een doelpunt 6 - 1. Het geheel werd afgerond met voorzet van Rico "met links" een lobje van Furkan 7 - 1. Kortom keurige wedstrijd, netjes de punten gehouden, op naar volgende week. De topper tegen 's-Gravenzande.
Westlandia E3 - Hoekse Boys E1
De laatste wedstrijd van de najaarscompetitie stond alweer op het programma. Kevin lag ziek op bed en Youri was geblesseerd. Jongens, beterschap en een goed herstel. We hadden dus even geen keeper maar Mike van de E2 had wel zin in twee wedstrijdjes. De vader van Qualid floot af voor de aftrap. Het regende flink maar alleen geen doelpunten voor ons. De jongens van Hoekse Boys waren snel en gretig aan de bal en dat resulteerde in een 0-3 voorsprong. Maar onze jongens kregen meer grip op de wedstrijd en uit een mooie aanval scoorde Joost. Dat was meteen de ruststand, 1-3. Na een pep-talk van Ronald en Peter begonnen we aan de 2e helft. Er begon zich een " staart " te roeren van Hoekse Boys langs de zijlijn om commentaar te leveren op onze scheids. Praatjesmakers zijn alleen leuk op de televisie, maar niet langs de lijn. Onze supporter " Don Leo " ging maar even een gezellig praatje maken met de " staart " en het werd weer stil langs de zijlijn en aan de overkant. Terug naar de wedstrijd, er werd best leuk en goed gevoetbald door onze jongens. De 2-3 hing in de lucht, maar het doelpunt wilde niet vallen. Uit een counter was het toch Hoekse Boys die er 1-4 van maakte. De Westlandianen kwamen niet meer terug in de wedstrijd en Hoekse Boys maakte het karwei af door nogmaals 2 keer te scoren.
Eindstand: 1-6. Jongens niet getreurd want toch zijn we derde geworden in de competitie. We hebben dit seizoen goed voetbal laten zien en de supporters hebben van jullie genoten!! Jesse nog gefeliciteerd met je verjaardag, scheids bedankt voor het fluiten en Ronald en Peter bedankt voor jullie inzet en begeleiding. Op naar het nieuwe seizoen, maar eerst nog een paar oefenpotjes.
Martin
Westlandia E5 – Velo E5
Op weg naar Westlandia begint het steeds harder te regenen. Gelukkig maar, dat doet lekker vertrouwd aan. Dat is dan de winst van kunstgras, je kan nu tenminste iedere week nat regenen als supporter van E5. Maar ondanks het barre weer hebben de mannen er toch zin in om het kampioenschap ongeslagen binnen te slepen. Na een voorzichtige begin, met veel balbezit van Westlandia komen er enkele kansjes voor het doel van Velo (oh, m’n paraplu). Deze fase wordt afgerond met een mooie aanval over verschillende spelers (wie en wat precies weten we niet, die paraplu) met een mooie afronding van Björn 1-0. Hierna ontstond een periode van rommelig spel van beide kanten, Westlandia dat niet hoefde, Velo dat niet kon, het feit dat er 8 tegen 8 gespeeld werd, of misschien het uitnodigde weer, maar met een goed schot van Yannick en een goede redding van Ewout werd de thee gehaald. Na een snelle bespreking van leider Ben en Patrick ( jongens, in beweging blijven anders krijg je het koud) werd aan de 2e helft en aan de 2e paraplu begonnen. Omdat 1-0 genoeg is, want dat is ook winst, werd het spel er nog niet beter op, en na enige net niet ingrepen van onze verdedigers kwam Velo er mooi en goed doorheen en werd Ewout gepasseerd. Na 5 minuten in de 2e stond het 1-1. Dat kon de westrijd goed gebruiken, want Velo rook zijn kans en Westlandia wilde wel even laten zien wie kampioen is. Er werd gelijk beter gevoetbald met soms oogstrelend combinatie voetbal van Jay, Björn, Yannick, Imre en ook Menno en enkele overtuigende ingrepen van Christian en Jelle. Met goed en verzorgd voetbal kwamen de kansen en het doelpunt van Imre: 2-1. Vervolgens werd verzuimd, er nog 1 of 2 doelpunten bij te maken, zodat het deze ochtend in ieder geval geen doelpunten regende. Na het laatste fluitsignaal van de goedleidende scheids ( bedankt Johan) vielen de mannen elkaar in de armen. Westlandia E5 kampioen, het is me wat! Patrick deelde vervolgens de kampioensbloemen uit (een mooie bos chrysanten in 2 kleuren, beschikbaar gesteld door John Vollebregt) en er werd een kampioensfoto gemaakt door de inderhaast toegesnelde fotografen. Daarna werd snel de warme douche opgezocht (hé, is het nou droog) om in de kantine aan het kampioensfeest te beginnen. Er was drank, er was patat (beschikbaar gesteld door de vereniging, bedankt daarvoor), er was gezang “we are de champions” en er was voor ieder talent een eigen beker. Westlandia is weer een paar kampioenen rijker! Vanaf deze plek willen we dan ook graag de leiders Patrick en Ben bedanken en de hoop uitspreken dat ze op deze voet de rest van het seizoen door gaan. Ook willen we de trainers: Peter, Toon, Rob en Nol bedanken voor het afleveren van deze kampioenen, de jongens hebben het erg naar hun zin. Ook bedankt scheidsrechters Johan en Geert, ga vooral zo door, en de trouwe supportersschare want dat is ook niet altijd een gemakkelijke taak! Is trouwens John Vollebregt al bedankt voor de bloemen?
En het bleef nog lang onrustig op de vereniging.
MVV ’27 E3 - Westlandia E6
Op een wederom regenachtige dag stonden we om 08.45 klaar voor de aftrap. Na een 20 minuten spelen waar de strijd gelijk op ging kregen we een penalty tegen. Als er geen overtreding was gemaakt dan had dit vrijwel zeker tot een goal geleid. Ondanks dat Keeper Sander zich tot het uiterste verzette kon hij de penalty niet stoppen. Jammer jongens. Vlak voor rust viel de 2e tegentreffer. Ruststand 2-0. Na wat peptalk gingen we er weer vol tegen aan. We kregen nog een paar goede kansen en vooral Dylan had nog een paar mooie schoten op het doel. Het mocht helaas niet baten. De keeper had ze allemaal te pakken. Halverwege de 2e helft viel de 3e tegengoal. Eindstand 3-0. Toch heeft het hele team goed gevoetbald. MVV ‘27 staat hoog in onze pool dus wat dat betreft geen schande.
Om 11.00 was er nog een bijeenkomst in de bestuurskamer van Westlandia om de nieuwe tenues door de sponsors officieel uit te reiken aan het team. Koffie met cake voor de ouders en Extran met chips voor de kids.
JW
Westlandia E10 - MVV ’27 E8
Op een regenachtige zaterdagochtend stonden de mannen van E10 weer op het veld. De tegenstander had te weinig mannen dus deed Sammy de eerste helft met ze mee. Of dit zo goed was weet ik niet want Sammy maakte gelijk de 0-1. Stefan maakte al snel weer gelijk . Na een mooie aanval van westlandia maakte Niels de 2-1. MVV kreeg een vrije trap die mooi werd binnengeschoten, Max was hierop kansloos. Met een gelijke stand gingen we de tweede helft in. Na de wekelijkse koffieronde werden de supporters ook weer een beetje warm. De regen stopte en de mannen van E10 kregen er zin in. Mika scoorde twee keer Sammy Stefan en Bram maakte er ook één. Dankzij een goede verdediging van Sander en Max kreeg de tegenstanders geen kans meer. En zo stond de eindstand van 8-2 op het scorebord.
Mika




























