Home » Nieuws » Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester

Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester

📁 Nieuws 📅 dinsdag 07 november 2017
Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester Dubbelinterview met de voorzitter en de erevoorzitter, Geo van der Wilk en Stefan Kester

Tijdens de 95-ste jaarvergadering van Westlandia op 18 september jl nam Geo van der Wilk de voorzittershamer over van Stefan Kester. Geo benoemde Stefan vervolgens met instemming van de aanwezige leden tot ere-voorzitter van de vereniging. Dit voorzittersduo is een mooi onderwerp voor een dubbelinterview.

‘O, wat krijg ik veel minder mails thuis, heerlijk.’ Dat zijn de woorden van Stefan Kester. En er is dan nog geen vraag gesteld.

Wat weet je nog van de eerste kennismaking met Westlandia?

Stefan:

‘Oei, dat is een tijd geleden. Dat zou ik niet meer weten.’ Maar al snel komt het volgende verhaal boven.

‘Ik was nog een heel klein ventje en ik was met mijn vader mee naar de voetbal, naar een uitwedstrijd. Ik was daar aan het spelen en in een witkalkput gestapt. Toen ik daar vreselijk stond te blèrren, kwam Wil Roos het veld uit. Die heeft me toen uit die put getrokken.’

Geo:

‘Ook aan de hand van mijn vader, als jongentje van 8 of 9. Mijn vader was van oudsher een “Velo-man”, maar hij volgde ook wel het Westlands voetbal. Toen heb ik Westlandia voor de eerste keer zien voetballen in de tijd van George van Holsteijn en Paul Sosef. Ongetwijfeld een Westlandse derby tussen Westlandia en Velo. Daar gingen toen we wel kijken.’

 

Waren jullie voetballend actief?

Geo:

‘Ja, ik heb tot mijn dertigste gevoetbald bij Honselersdijk. Ik begon vrij jong in de jeugd. Toen ik ging studeren, heb ik in Honselersdijk 5, op een bescheiden niveau jarenlang in een vriendenteam gespeeld. Na de geboorte van mijn zoon ben ik gestopt.’

Stefan:

(Met een lach.)

‘Ik heb een roemruchtigere en rijkere carrière gehad dan Geo. Ik begon op mijn 10e en ben op mijn 42e gestopt. In de glorietijd van Westlandia, met 26, 27 elftallen op zondag heb ik jaren in het 9e gespeeld. Met als harde kern: Sjaak de Mos, Henk de Moedt en Jaap Boone, (zo zijn zij ook in het bestuur gekomen).’


Wanneer en door wie ben je gevraagd om in het bestuur te komen? En waarom heb je ja gezegd?

Stefan:

‘Ik ben 3 keer gevraagd. De eerste keer was ooit in de jaren 80 door Ger Ammerlaan. Hij was ooit penningmeester van Westlandia en wij waren collega’s op hetzelfde accountantskantoor. Ouderen onder ons kennen nog de “Midzomernachtsfeesten”, hier op het plein. Na gezellig iets gedronken te hebben, zei hij: “Vind je het niet leuk om…….?”. Ik heb toen gezegd: “Dat lijkt me nu niet het goed moment.”

‘Half jaren 90 belde Janus Kouwenhoven. Ik heb het toen afgehouden, omdat ik net voor mezelf begonnen was. En de kinderen waren nog jong.

In 2004/2005 belde Ton Ballering met de vraag of ik het penningmeesterschap op me wilde nemen, want er was een vacature. Ik heb toen gezegd, dat we er maar eens een keer over moesten gaan praten. Dan weet je eigenlijk al dat het al voor de helft een gelopen koers is. Er kwamen gesprekken met Ton Ballering en de toenmalige penningmeester Arnold Vijverberg. Wat behelsde het en wat kon ik aantreffen? Dat vond ik wel van belang.’

Geo:

‘Toen onze zoon lid werd in 2002, vroeg men al snel of ik leider wilde worden wilde geven. Later werd ik ook wedstrijdsecretaris bij de jeugd, want ik wilde ook mijn steentje bijdragen op maatschappelijk gebied en ik ging toch altijd kijken.

Enkele jaren later kwamen Koos Groenewegen en Ton Ballering bij mij thuis. Koos wilde stoppen als jeugdvoorzitter. Ik zat toen wel in de jeugdcommissie als wedstrijdsecretaris en ze zochten een opvolger voor Koos. Toen voelde ik me nog te weinig Westlandiaan om die taak te gaan oppakken. Voor mij was dat toen nog niet aan de orde. Ik vond het heel leuk om iets te doen, maar het jeugdvoorzitterschap was toen nog een stap te ver. Het was ook vrij druk op mijn werk (nu is het trouwens al niet veel rustiger) en onze kinderen waren nog jong.’

‘De tweede keer was ruim 7 jaar geleden toen Stefan en ik vanuit de Jeugd Commissie op zoek gingen naar een opvolger voor Nico van der Knaap. We waren bezig met het afwerken van een lijstje voorzitterskandidaten, waarbij de ene na de andere kandidaat afviel. Door die samenwerking leerden we elkaar beter kennen, we hadden leuke gesprekken met mensen. We kregen een klik met elkaar. Toen heb ik op een gegeven moment gezegd tegen Stefan, misschien moet jij dan maar voorzitter worden. We kunnen nog wel 3 of 4 mensen interviewen, maar de kans, dat we iemand gaan vinden, wordt steeds maar kleiner. Zo is het eigenlijk gegaan. En toen hebben we samen gezegd, dan doen we het. Stefan zou voorzitter worden en ik besloot als bestuurslid voetbalzaken toe te treden.’

‘Toen Stefan had aangegeven dat hij zou stoppen met het voorzitterschap, was het niet meteen duidelijk dat ik dat zou gaan doen. Ik had niet zoiets van nu ga ik op de kansel staan. Ook toen hebben we het er in het bestuur over gehad, hoe we opvolger konden vinden. Toen zijn John Vollebregt, Ton van Marrewijk en ik een groepje gaan vormen om op zoek te gaan naar een opvolger voor Stefan. John en Ton hadden al vrij snel aangegeven: “Zou jij het niet willen doen, dan”. Dat speelde zo rond de Kerst. Ik heb er toen thuis over gesproken. Ik wist via Stefan ook wat voor werkpakket er op mij af zou komen. En ik heb natuurlijk ook gekeken of ik het kon combineren met mijn werk.

 “Meer tijd, als ik nu heb, had ik niet. We zullen het daarbinnen moeten doen en we zullen het met elkaar moeten doen.”

Wat voor werk strijdt om de voorrang met de hobby voetbal?

Geo:

‘Ik ben jarenlang werkzaam geweest op verschillende managementposities binnen de ICT-branche. Op dit moment ben ik bijna 3 jaar directeur van Myler, een intermediair in de IT. Wij helpen grote opdrachtgevers in de Nederlandse markt met het organiseren van hun flexibele schil van IT-personeel. Ons bedrijf heeft 45 medewerkers in vaste dienst en heeft dagelijks 1800 IT-specialisten onder contract, die voor heel grote klanten IT-projecten uitvoeren. We zijn sponsor bij Westlandia en ook bij Feyenoord.’

Stefan:

‘Ik werk al 40 jaar in de accountancy, waarvan de laatste 25 jaar voor mezelf. Je zou kunnen zeggen, dat ik me bezig houd met alles wat te maken heeft met de bedrijfsvoering van een ondernemer. Het gaat dan bijvoorbeeld om het samenstellen van jaarrekeningen, aangifte van belastingen, bedrijfsadvisering etc.’

 

Hoe kijk jij terug op het voorzitterschap van Stefan? Gaan jullie hem missen?

Geo:

Met heel veel bewondering en respect, met name de gedrevenheid en de inzet, waarmee Stefan deze functie heeft vervuld. Altijd met het idee om de club een stap verder te brengen. Hij nam het voortouw bij vrijwel alles wat moest gebeuren. Hij wist mensen bij elkaar te brengen. Hij liep niet weg voor probleemsituaties. Hij cijferde zich weg ten faveure van de club.

In de nieuwe bestuursformatie gaan we er weer onze eigen invulling aan geven, maar we gaan zeker een ervaren en gedreven bestuurder missen, een ambassadeur van de club. Alhoewel ik ben blij, dat hij door de leden tot ere-voorzitter is benoemd. Daardoor blijft hij sowieso nauw verbonden. Ik kan altijd een beroep op hem doen en ik weet dat hij dat meent. Ik heb zijn nummer.’

 

Hoe kijk je zelf terug op je eigen voorzitterschap?

Stefan:

‘Ik heb altijd geprobeerd te werken vanuit een groot draagvlak. De club is van ons allemaal. Het bestuur is een team, waarin mijns inziens op basis van discussies voldragen beslissingen genomen worden.

Bijzondere momenten waren natuurlijk alle kampioenschappen bij de jeugd, bij de senioren. Dan ga je met bloemen het veld op. Want laten we wel wezen, dat is het doel van een voetbalvereniging. We zijn allemaal begonnen op een veldje met onze jassen als aanduiding van de doelpalen.

Als organisatie zijn we gegroeid, waardoor we met de zondag konden doorstoten naar de Derde Divisie.

Ik weet nog dat we 14 jaar geleden begonnen met de zaterdag op een achteraf veld in de vijfde klasse. Samen met Ton Ballering was ik daar. Bij VV KSD.
De zaterdag is een boetseerwerk, waarbij we goed de belangen van de zondag in de gaten moesten houden. Wat speelt er? Wat willen we? Waar staan we? Waar willen we heen? Hoe ontwikkelt het zich om ons heen?

Ik ben er trots op het niveau, waarop we nu acteren met de zaterdag en met de zondag.

Heel veel tijd en heel veel gepraat en heel veel overleg kostte het fusieverhaal. 2½ jaar zijn we bezig geweest om de mogelijkheden te onderzoeken van een fusie met VV Naaldwijk. En die ging uiteindelijk niet door. Het gaf me drie heel vervelende weken erna. Ik was voorstander en dat ben ik nog. De ligging van het park is gewoon niet gelukkig met een sloot, die het park in tweeën deelt.

Ik heb er zoveel uren ingestoken. Met Wim Boekesteijn waren we aan het boetseren. Op een gegeven moment kwamen we bij Wim vandaan. We zaten zo dicht bij het moment: “De kleuren bleven, de naam bleef, we bleven hier. Het enige dat ik had moeten achterlaten was de RK.” Wim heeft me er later onder vier ogen weleens over aangesproken: “Hoe was dat in godsnaam mogelijk?”

Ik geloof nog steeds in de formule van 1 + 1 = 3, een groot bolwerk. Ik geloof ook dat het er ooit zal komen.’

Wat waren de reacties op het aftreden en het aantreden?

Stefan:

‘Ik heb heel veel positieve reacties gehad binnen de vereniging, maar ook van buiten de vereniging. Van andere voorzitters, zoals Erik Sosef en Gerard Koorneef. De verhoudingen met andere voetbalverenigingen zijn in de afgelopen jaren duidelijk verbeterd. Met inzet van diverse bestuursleden. Als er iets is, gaan we het gesprek aan.’

Geo:

‘Het was natuurlijk al een half jaar bekend. Ik kreeg heel veel positieve reacties, zo van, dat je het op wil pakken, dat je de verantwoordelijkheid wil nemen, dat je er tijd voor wil maken. Er zat natuurlijk wel een bepaalde logica in voor veel mensen. Men zag het al aankomen. Ik moest toen de beslissing nog wel nemen. Maar ik heb zowel binnen als buiten de club veel steunbetuigingen ontvangen. Het voelde heel vertrouwd. Die steun is belangrijk en is hard nodig.’

Blijft Stefan bij de vereniging betrokken?

Geo:

We moeten Stefan eerst de tijd gunnen om afstand te nemen. Hij moet eerst maar eens gaan genieten van zijn eerste kleinkind en met zijn vrouw leuke dingen gaan oppakken. Ik weet, dat dat ik hem om advies mag vragen. Ik weet zeker dat er wel iets op het pad komt waarvoor we Stefan weer zullen benaderen.’

Stefan:

‘Er lopen nog een paar dingen, die ijlen nog na. Die doe ik. Als ik in de gelegenheid ben kom ik op donderdagavond, of bij wedstrijden om met die en gene een praatje te maken langs de lijn. Gewoon voor de gezelligheid.

Eerst het voorzitterschap op een goede wijze afronden en daarna kijken we wel verder. Ik heb met mezelf afgesproken:

“Even een tijdje geen moeten bij Westlandia”.

JvdM

Deel dit artikel met je vrienden