Zondag 20 November 2011 19:45
Als ze zo graag willen winnen, laat ze dan maar…
Wie het wedstrijdformulier onder ogen komt, zal misschien denken dat Westlandia deze zondag zwaar buiten het boekje is gegaan. De waarheid ligt echter heel anders.
Westlandia wist van te voren dat ze tegen de koploper Alphense Boys een zwaar middagje zou gaan beleven. De uitslag was gezien de klassering op de ranglijst misschien te verwachten, de manier waarop deze tot stand kwam geeft echter een ander beeld. Ik wind er geen doekjes om, dat deed ik in een kort gesprek na afloop met de trainer van de Alphenaren ook niet, maar wat een vervelende ploeg! En dat terwijl ze het helemaal niet nodig hebben, want voetballende kwaliteiten, vooral op het middenveld en voorin, hebben ze in overvloed.
De treffer na tien minuten waarmee Alphense Boys de score opende was er misschien wel een schoolvoorbeeld van. Doelman Edgar Leerdam werd van grote afstand verrast. Waar Westlandia vorige week na een vroege achterstand het antwoord schuldig moest blijven, daar werden nu de ruggen gerecht en werd vooral in het eerste bedrijf de tegenstander ver terug gedrongen. De gelijkmaker nog voor de thee van Jorno Reurink was dik en dik verdiend.
Na rust nam Westlandia, misschien gedwongen(?) door een meer aandringende tegenstander, een iets meer afwachtende houding in. De 1-2 achterstand, tevens de einduitslag, kwam echter tot stand na een grove arbitraire dwaling. Twee meter buitenspel werd over het hoofd gezien door de eerste assistent. Dat in het vervolg onze doelman tegen rood aanliep maakte het nog extra bitter. Invallerdoelman, en penaltykiller, Dion van Splnteren had geen verweer op de aansluitende strafschop.
In een hectische slotfase kwam Westlandia nog dichtbij de gelijkmaker, volgens velen was de inzet van Ruud Bijl de doellijn gepasseerd, maar het mocht niet zo zijn.
Na afloop zag ik vervolgens in het clubgebouw waar het uiteindelijk om gaat. Voor de mensen die er aan hebben getwijfeld, geloof me die zijn er, in de derde helft voelde me ik weer helemaal thuis, het was één grote groenwitte familie. En dat ondanks het resultaat, want als een tegenstander zo graag, misschien ten koste van alles, wil winnen, dan zeg ik: “ Laat ze dan maar lekker…”
Snor
Foto's volgen in de loop van maandag...
