• Een aangrijpend afscheid van Jim Mulder

    12 jul 2020
  • De Westlandia vlag wapperde op zaterdag 11 juli in de wind, maar hij hing halfstok. Publiek was massaal naar Sportpark De Hoge Bomen gekomen, maar er was een bedrukte stemming. De zon scheen en niemand keek vrolijk.

    Honderden mensen hadden zich verzameld rond het hoofdveld van de RKVV Westlandia om afscheid te nemen van Jim Mulder, kind van de club, die een week eerder op zondagochtend 5 juli  vroeg door een dronken automobilist van achteren werd aangereden. Er is gevochten voor zijn leven door zijn beste vriend, die 112 had gebeld, door het traumateam in het Westeinde-ziekenhuis. Zijn ouders en zijn jongere zus konden slechts afwachten. In de loop van de middag bleek, dat hij zou sterven. Hij overleed uiteindelijk op maandag 6 juli  om 22.52 uur. Vijf organen konden gedoneerd worden om vijf levens te redden.

    Rond 15.00 uur reed de witte auto met kist van Jim het veld op voorafgegaan door Marja van Dijk van de uitvaartonderneming. In een rustig tempo bepaalde zij de route van Jim. Voor de tribune langs, waar even werd gestopt. Hier  bleven zijn naaste familie en beste vrienden staan. Vervolgens reed Jim voor het doel langs. Ton van Marrewijk vertelde in zijn toespraak dat hij aan Jims maten had gevraagd hoe hij was als speler in hun team, JO19-3 ‘Hij was een niet-scorende spits, maar hij werkte wel altijd heel hard.’ Vervolgens reed de auto naar de middenstip. Tijdens de rit klonken uit de speakers op het veld de bekende Feyenoordliederen ‘Hand in hand, kameraden’. En ‘You’ll never walk alone’. ‘Voor altijd Feyenoord, Jim’, stond er op één van de spandoeken langs het veld. Jim was een hartstochtelijk Feyenoord fan en had een seizoenkaart in De Kuip.

    Op de middenstip vormden Jim’s ouders Robin en Bianca, zijn zusje Jackie, zijn oom en tante, zijn opa’s en oma’s en zijn teammaten allemaal in groene voetbalshirts met ‘nummer 12, Mulder’ op de achterkant hand in hand een kring rond de witte auto met daarin de kist met Jim.

    Ton van Marrewijk, nam als voorzitter van Westlandia het woord. Hij bedankte Jim voor alles wat hij voor Westlandia heeft gedaan. ‘ Wij konden altijd op je rekenen. Jij blijft voor altijd in ons sportieve hart’. Hij sloot af met: ‘Wij zullen er voor zorgen, dat we je blijven herinneren. Daar gaan we alles aan doen.’

    Ook zijn oom Geo van der Wilk sprak enkele woorden. Hij zei over Jim, ‘dat hij altijd een goudvink geweest was en dat hij had mogen meemaken, dat Feyenoord kampioen werd.’ Geo bedankte namens de familie de honderden aanwezigen, zijn teamgenoten, zijn klasgenoten, de vele vrienden en bekenden.’ Het doet ons goed om te zien dat Jim zo geliefd was’.

    Vervolgens reed de auto met kist het veld af en passeerde daarbij het spandoek in het doel aan de kant van de kantine. ‘Voor altijd in ons hart’. De auto reed het veld af richting het clubhuis. In de bocht naar de uitgang staken Jims voetbalvrienden rode fakkels af als laatste eerbetoon. De talloze aanwezigen zagen dit met betraande ogen of  met een brok in de keel gebeuren. De stoet passeerde ook de Westlandia vlag, die wapperde in de wind. Halfstok.

    JvdM

     


    Foto's: Mabel Böhms