• Quick JO14-1 - Westlandia JO14-1 verslag

    13 okt 2021
  • 9 oktober 2021                      

    Vandaag mochten we op pad naar Quick voor wedstrijd nr. 6, uiteraard zijn de Haantjes uit Den Haag geen onbekenden voor ons. De afgelopen jaren zijn we ze meerdere malen tegen gekomen, wat meestal garant stond voor een spectaculair, gelijk opgaand duel. Hopelijk ook vandaag weer een mooie wedstrijd en wellicht weten we ook de eerste overwinning van het seizoen binnen te halen. Maar, zo weten de oude wijze mannen al langer, ook in het voetbal geven resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst.

    Om 09.15 stonden we al heerlijk in de zon herinneringen op te halen aan ons laatste bezoek aan Quick in juni dit jaar en het daaropvolgend legendarische teamuitje bij de Wollebrand. Als alle gebeurtenissen van dat uitstapje in seizoen 32/33 echt verjaard zijn, kom ik hier nog eens uitgebreid op terug. Tot die tijd beroep ik mij op mijn zwijgplicht en zal hierover geen letter op papier komen. Bij de warming up zagen we enkele nieuwe gezichten bij Quick, later bleek het om aanvulling uit hun JO14-2 te gaan, ze misten 4 spelers uit hun eerste team. Gelukkig voor Lars weinig personele problemen, alleen Jay zat met buikklachten op de bank. Mooie Jimmy was vandaag de gelukkige, die de vlag mocht hanteren.

    De wedstrijd begon rommelig, beide partijen grossierden in foute passes. Quick speelde met één mannetje meer op het middenveld en Westlandia had een overtal in de verdediging, de wedstrijd leek maar niet echt los te komen. De eerste helft hadden we ook wel schriftelijk af kunnen doen, voor beide goals was er weinig gevaar geweest in de eerste 35 minuten. We gingen zodoende met de brilstand de rust in, dus alle clichés konden weer van stal gehaald worden: Een typische 0-0 wedstrijd, de eerste ploeg die scoort wint, alles is nog mogelijk in het restant van de wedstrijd, je bent zo sterk als je vlagger enz.

    In de 2de helft liet Quick zien, dat ze thuis geen genoegen wilde nemen met een doelpuntloos gelijkspel. Zonder groots te voetballen, werden ze iets gevaarlijker. De eerste 2 corners van Quick zorgden al voor de nodige paniek in onze verdediging, maar gelukkig kwamen we deze nog ongeschonden door. Na 10 minuten viel, na 3x half ingrijpen van onze kant, dan toch de goal voor de thuisploeg. In het restant wilde Westlandia wel op zoek naar de gelijkmaker, maar kon het op de een of andere manier niet opbrengen. Het 1x overspelen van de bal van een groen shirt naar een andere groen shirt viel al niet mee, om over 2 keer maar te zwijgen. We hadden nog 70 minuten kunnen voetballen, maar meer zat er vandaag echt niet in. Lars had in de stijl van Atlético coach Simeone de hele wedstrijd langs de lijn kunnen tieren, maar deze wedstrijd is nooit een echte wedstrijd geworden. Op papier lijkt een 1-0 nederlaag nog op een spannend strijd, maar we hebben letterlijk slechts één halve kans gehad.

    Jongens, graag had ik over een heroïsche wedstrijd op het scherpst van de snede geschreven aangevuld met mooie verhalen opgepikt langs de zijlijn. Waarschijnlijk had ik met liefde nog enkele ouders van jullie belachelijk gemaakt en/of ze een spiegel voorgehouden, maar dat bewaren we wel voor een andere keer. Zaterdag spelen we thuis tegen Alexandria ’66, dan starten we van het begin met de juiste instelling en inzet. Laten we het publiek zien, dat deze makke vertoning maar een incident was. Op naar de eerste overwinning!