• Westlandia JO14-1 – Excelsior Maassluis JO14-1

    24 okt 2021
  • 23 oktober 2021                     

    Voorafgaand aan de bekerwedstrijd tegen Excelsior Maassluis was de grote vraag bij het thuispubliek: zou de staf het bekertoernooi als tussendoortje zien of als de kortste weg naar een prijs? Excelsior Maassluis, spelend in de 3de divisie, kennen we nog van de uitwedstrijd voor de Regiocup van afgelopen juni. We gingen destijds met de staart tussen de benen naar huis, na een 1-0 verlies en één rode kaart voor Sem en één voor de coach van de tegenpartij. Bij ons kreeg Niels een tweede kans om de vlag hanteren, na alle commotie van vorige week kwam wel zijn vader persoonlijk langs om in te grijpen waar nodig. Excelsior Maassluis had uit voorzorg Don Diego Poeder, een voormalig profbokser, meegenomen om de harde kern van Westlandia te imponeren. Maar zoals de oude, wijze mannen spraken: Als je al langere tijd samenwoont of zelfs getrouwd bent, dan raak je niet zo snel meer onder de indruk van een corrigerende tik!

    Sem de Sloper was er ook weer bij, na de vakantie had hij zijn strandslippers gelukkig weer omgeruild voor voetbalschoenen. Vanwege trainingsachterstand startte hij op de bank, Seb en Toine zaten naast hem met lichte pijntjes. Onder het toeziend oog van Mohammed en Ibi Faik, wellicht aan het scouten voor Feyenoord, begonnen we aan de wedstrijd. De start was van onze kant niet heel sterk, Excelsior Maassluis daarentegen ging gelijk volle bak de strijd aan. Ze hebben een prima team met een gevaarlijke voorhoede bestaande uit een grote sterke spits en 2, overigens ook geen kleine, behendige buitenspelers. In de eerste minuten gaven ze al een waarschuwing af met een doelpoging net voorlangs, we moesten uitkijken om niet in dezelfde fout als vorige week te vervallen. Bij hun tweede aanval was het echter al gelijk raak, hun spits scoorde de 0-1. Westlandia was nu wakker en zocht zelf ook meer de aanval op, veelal kwamen we over links goed door. Na een goede voorzet van Quincy vanaf deze kant kunnen we wel stellen, dat mooie jongens wel koppen. Salim zorgde namelijk met het hoofd voor de gelijkmaker, 1-1. Onze volgende, bijna identieke, aanvallen leverden wel gevaar op, maar helaas geen doelpunten. Bij één van de spaarzame counters van Maassluis sneed hun spits, gezegend met het lichaam van Erling Haaland, ons strafschopgebied in. Om aldaar, na een duel met één van onze verdedigers, ter aarde te storten als Neymar jr. Tot de ontzetting van het publiek floot de scheids voor onze wekelijkse penalty tegen, sommige dingen wennen nooit. Voor Excelsior Maassluis maakte Ayden, in het verleden nog stage gelopen bij onze jongens, geen fout en bracht de 1-2 ruststand op het scorebord.

    De 2de helft trok Westlandia, Sem was intussen in het veld gekomen voor Jay, het initiatief meer naar zich toe. Of dit kwam doordat het bierteam in de dop richting de kantine speelde of omdat het fanatieke deel van het thuispubliek zich opgesteld had ter hoogte van de 16 meter van de tegenstander, daar werden de kenners het niet over eens. Hoewel het spel niet zonder slordigheden bleef, werd er meer gecombineerd en beter druk gezet om zo de winst binnen te halen. Excelsior Maassluis ging nog meer leunen op hun voorhoede, die ze met de lange bal van achteruit zoveel mogelijk aan het werk probeerden te zetten. In de loop van de 2de helft kwamen verse krachten Toine en Seb de moegestreden Mario en Jack vervangen, die beiden bergen werk hadden verzet op het middenveld. Volgens Don Diego had Jack zijn persoonlijke strijd met zijn directe tegenstander ruim gewonnen op punten na een ontvangen elleboogstoot en een uitgedeelde tik in de edele delen, uiteraard dit geheel terzijde. Aangezien met voetbal de winnaar nog steeds bepaald wordt aan de hand van de gemaakte doelpunten, hadden we nog steeds een achterstand weg te werken. Na een scrimmage voor de vijandelijke goal wist Noah uit een uiterst moeilijk hoek met een trekbal, die je normaliter alleen op de betere snookertoernooien ziet, de keeper met een panna te verschalken, 2-2! Terwijl langs de lijn iedereen druk aan het googlen was wat de procedure was bij een gelijke eindstand, had Quincy andere ideeën hierover. Hij wist de bal met een uiterste krachtsinspanning nog net voor de achterlijn richting de goal te slingeren. De hoge dwarrelbal, die in een baan rond de aarde leek te gaan, was voor hun keeper te machtig en stuiterde met een mooie curve in de goal, 3-2! Je moet erbij geweest zijn om het te geloven! Ons veldspel werd na de voorsprong met horten en stoten iets rustiger en beter, Maassluis schakelde nog een extra tandje bij. Met hun alles of niets spel in de laatste minuten kregen zij nog enkele kansjes, maar de doelpunten bleven uit. We zijn dus door in de beker!

    Leuk om nog te vermelden, Dani, Steijn en Sem zijn uitgenodigd om te trainen bij de KNVB. Maak er een mooi avontuur van, jongens!