In 1959 kwam de toen 26-jarige Janus Kouwenhoven vanuit Pijnacker naar Naaldwijk, waar hij ging werken in een drogisterij aan de Molenstraat. Niet veel later nam hij de winkel over en bouwde hij deze samen met zijn vrouw Loes en hun kinderen uit tot een zaak die tot ver buiten Naaldwijk bekendheid genoot.

In diezelfde periode verruilde Janus zijn blauwwitte tenue van Oliveo voor het groen-wit van Westlandia. Daar bleef het niet bij, want Janus werd ook als vrijwilliger actief voor de club. Zo droeg hij zijn steentje bij als redacteur van het clubblad De Westlandiaan en ook als schrijver van de wekelijkse rubrieken zoals “speciale aandacht” en “Wat ons bezig houdt”.

Diverse teams hebben in het verleden training van hem gehad, maar het hoogtepunt was het voetbalspel overbrengen aan de 4- en 5 jarigen (samen met Ton Ballering). Iedere zaterdagochtend waren zij in weer en wind vol overgave met de jongste talenten in de weer.

Zijn betrokkenheid en toewijding leidde ertoe dat hij, na het bekleden van diverse bestuursfuncties, in 1996 voorzitter werd van de club. Onder zijn leiding maakte Westlandia in 6 jaar, zowel sportief als organisatorisch, een belangrijke ontwikkeling door.

In deze periode promoveerde het vlaggenschip via memorabele wedstrijden van de 3e klasse naar het hoogste amateurniveau van Nederland, destijds de hoofdklasse. Westlandia en zeker ook de groen-witte aanhang werden een begrip in het amateurvoetbal.

Ook op organisatorisch vlak drukte Janus zijn stempel. Hij zette zich in voor verbeteringen van de accommodatie, waaronder het huidige clubgebouw, en voor verdere professionalisering van de vereniging. Wat hem vooral typeerde, was zijn doelgerichte manier van leidinggeven. Hij wist waar hij met de club naartoe wilde en bracht, op zijn eigen wijze, de juiste mensen bij elkaar om dat mogelijk te maken.

Janus vierde de hoogtepunten, maar was er ook in moeilijke momenten. Hij had oog voor iedereen binnen de club.

Vrijwilligers beschouwde hij als het kloppend hart van de vereniging en met zijn persoonlijke benadering wist hij velen blijvend aan Westlandia te verbinden. Voor zijn verdiensten werd hij benoemd tot erevoorzitter en onderscheiden met de gouden KNVB-speld en de gouden NKS-speld.

Voor zover zijn gezondheid het toeliet, bleef hij tot het laatst een betrokken en positief-kritische clubman, die kon genieten van de prestaties van “zijn” Westlandianen.

Met Janus Kouwenhoven nemen wij afscheid van een warm mens en verenigingsman.

Zijn inzet en betrokkenheid zullen ons bijblijven.

Wij wensen Loes, zijn kinderen en verdere familie veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Namens het bestuur,
Ton van Marrewijk